ایجاد زمینه های مناسب برای حرکت در جهت همگرایی های منطقه ای و افزایش همکاری ها در مورد توسعه تجارت بخش های مختلف اقتصادی در بین کشورهای عضو یک موافقت نامه تجاری، مستلزم شناخت وضعیت تجارت این بخش ها در کشورهای عضو آن موافقت نامه است. از آنجا که بخش مالی یکی از بخش های مهم اقتصادی است و بازارهای پول و سرمایه از چهار بازار اصلی اقتصاد-کالا، کار، پول و سرمایه- را در بر می گیرد، در این مقاله سعی شده است تا مروری بر وضعیت تجارت خدمات مالی اعضای یکی از موافقت نامه های مهم منطقه ای به نام گروه دی هشت شامل کشورهای ایران، ترکیه، پاکستان، بنگلادش، مالزی، اندونزی، مصر و نیجریه داشته باشد. همچنین بنا به اهمیت بخش تجارت خدمات مالی در مباحث آزادسازی تجاری به خصوص در سازمان جهانی تجارت، با استفاده از آزمون علیت گرنجری و در چارچوب الگوی خود رگرسیون برداری(VAR) رابطه علت و معلولی تجارت خدمات مالی و توسعه مالی در کشورهای عضو گروه دی هشت - به منظور شناخت اولویت های سیاستگذاری مناسب برای آزادسازی یا عدم آزادسازی این بخش در این کشورها و از جمله اقتصاد ایران - مورد بررسی قرار می گیرد که یافته های این مقاله بر عدم حمایت از تاثیر مثبت تجارت خدمات مالی بر توسعه مالی در تمامی این کشورها دلالت دارد. بنابراین در این کشورها و از جمله ایران سیاست آزادسازی تجاری بخش خدمات مالی به منظور افزایش کارایی و توانایی رقابت پذیری این بخش مهم اقتصادی توصیه نمی گردد. در مقابل با توجه به وجود شواهدی مبتنی بر تایید جهت علیت مثبت از توسعه مالی به تجارت خدمات مالی و همچنین وضعیت نامناسب توسعه یافتگی مالی آن ها نسبت به میانگین های جهانی، در این قبیل کشورها و از جمله ایران باید اقدامات لازم و فوری برای رقابتمندسازی، بهبود و توسعه بخش خدمات مالی قبل از اعمال سیاست های آزادسازی تجاری این بخش در دستور کار و در اولویت های اقتصادی، مالی و تجاری قرار گیرد.